شب قدر است و محتاج دعایم ز عمق جان دعایی کن برایم

http://www.sibtayn.com/swf/gallery/images/monasebat/ramazan/ghadr/pic3/pic1.jpg

دعای جوشن کبیر غلامرضا زاده بخش اول

دعای جوشن کبیر غلامرضا زاده بخش دوم

دعای ابو حمزه ثمالی حاج مهدی سماواتی

دعای سحر سید قاسم موسوی قهار

چنان‏که درک شب قدر، کارى است مشکل، بیان جایگاه و «قدر» شب قدر عملى است دشوار که تنها راه‏ یافتگان به آن شب عزیز مى‏ توانند واقعیت و حقیقت آن را بیان دارند؛ چراکه قرآن به پیامبر خدا فرمود: «وما ادراک مالیله القدر» ؛ «و تو چه دانى شب قدر چیست؟»

در وصف آن همین بس که «خیر من الف شهر» ؛ «از هزار ماه برتر است‏» و مسائلى بر قدر و منزلت این شب افزوده است، از جمله :
۱٫ نزول قرآن:
نزول جامع ‏ترین، کامل‏ ترین و ماندگارترین کتاب الهى برعظمت و منزلت‏ شب قدر افزوده است. قرآن خود مى‏ گوید: «شهر رمضان الذى انزل فیه القران‏»؛ «ماه [مبارک] رمضان ماهى است که در آن قرآن نازل شده است.» اما در چه شبى از شب هاى آن ماه، قرآن نازل شده است؟ آیه دیگر بیان مى‏ کند که «انا انزلناه فى لیله مبارکه‏»؛ «به راستى، آن [قرآن] را در شبى پربرکت نازل کردیم.» و این شب مبارک را در سوره قدر مشخص فرموده که «انا انزلناه فى لیله القدر»؛ «به حقیقت ما آن [قرآن] را در شب قدر فرود آوردیم.» پس باید گفت نزول قرآن در چنین شبى بر عظمت آن مى‏ افزاید. این نکته را هم اضافه کنیم که این نزول، نزول دفعى است‏ بر قلب رسول گرامى اسلام، نه نزول تدریجى که آغاز آن با آغاز بعثت‏ یعنى بیست و هفتم رجب همراه است.
۲٫ تقدیر امور:
در نام‏گذارى شب قدر بیان هاى مختلفى وارد شده است: برخى آن را به معناى شبى با عظمت و بزرگ «لیله العظمه گرفته‏ اند ؛ چراکه قدر در قرآن به معناى منزلت و بزرگى خداوند آمده، در آیه‏ اى مى‏ خوانیم: «ماقدروا الله حق قدره‏»؛ «قدر ندانستند [و نشناختند] خدا را آنگونه که حق عظمت او بود.»
«قدر» به معناى تقدیر و اندازه‏ گیرى و تنظیم است. این معنى را هم لغت تایید مى‏ کند و هم قرآن و روایات. راغب اصفهانى مى‏ گوید: «لیله القدر اى لیله قیضها لامور مخصوصه ؛ شب قدر یعنى شبى که [خداوند] براى [تنظیم و تعیین] امور مخصوصى آن را آماده [و مقرر] نموده است.» و قرآن کریم مى‏ فرماید: در آن شب «یفرق کل امر حکیم‏»؛ «هرکارى بر طبق حکمت [خداوند] جدا [و تعیین و تنظیم] مى‏ گردد.»
و امام صادق علیه السلام فرمود: «التقدیر فى لیله القدر تسعه عشر، والابرام فى لیله احدى و عشرین والامضاء فى لیله ثلاث و عشرین؛ تقدیر امور [و سرنوشتها] در شب قدر، یعنى شب نوزدهم، تحکیم آن در شب بیست و یکم، و امضا [آن] در شب بیست و سوم [صورت مى‏ گیرد].» و امام هشتم علیه السلام فرمود: «… یقدر فیها ما یکون فى السنه من خیر او شر او مضره او منفعه او رزق او اجل و لذلک سمیت لیله القدر؛ در آن شب [قدر آنچه که در سال واقع مى‏ شود، تقدیر و اندازه‏ گیرى مى ‏شود، از نیکى و بدى و زیان و سود و روزى و مرگ. به همین جهت نیز شب قدر [شب اندازه گیرى] نامیده شده است.»
و طبق روایات فراوان ىسرنوشت افراد براى سال بعد، مانند: رزق و روزى، مرگ و میرها، خوشى و ناخوشی ها، حج رفتن و حوادث دیگر زندگى، براساس استعدادها و لیاقتها، رقم مى‏ خورد، و این تقدیر حکیمانه هم، در انسان هیچ گونه «اجبار» و «سلب اختیارى‏» به وجود نمى‏ آورد. مى‏ توان بین تمام اقوال این گونه جمع کرد که در این شب با عظمت و بزرگ، با فرود ملائکه آسمانى، تقدیرات یک سال مشخص و بر قلب حجت زمان علیه السلام عرضه مى ‏شود.
۳٫ سند امامت:
شب قدر بزرگ‏ترین سند امامت و تداوم آن در طول زمان است. در روایات فراوانى، وجود شب قدر را در هر زمان دلیل لزوم امامت و بقاى آن دانسته‏ اند، لذا سوره قدر به منزله شناسنامه اهل بیت علیهم السلام شمرده شده است که به برخى روایات اشاره مى‏ شود:
از امام صادق علیه السلام نقل شده است که فرمود: على علیه السلام زیاد مى‏ فرمود: هیچ‏گاه تیمى و عدوى [ابوبکر و عمر] خدمت پیامبر صلى الله علیه و آله جمع نشدند مگر آنکه آن حضرت [سوره] «انا انزلناه…» را با خشوع و گریه مى‏ خواند، سپس آن دو عرض مى‏ کردند چقدر رقت ‏شما نسبت‏ به این سوره شدید است. پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله مى‏ فرمود: به جهت آنچه چشمم دیده و دلم فهمیده است و به جهت آنچه دل این شخص [یعنى على علیه السلام] پس از من خواهد دید. آن دو مى‏ گفتند: مگر شما چه دیده‏ اى و او چه مى‏ بیند؟
فرمود: پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله براى آن دو نوشت «تنزل الملائکه والروح فیها باذن ربهم من کل امر» ؛ «ملائکه و روح در آن شب با اذن پروردگارشان براى (تقدیر) هر کارى نازل مى‏ شوند.» آن‏گاه مى‏ فرمود: آیا بعد از «کل امر؛ تمام امرها» که خداوند مى‏ فرماید، چیزى باقى خواهد ماند؟ مى‏ گفتند: نه. سپس حضرت مى‏ فرمود: آیا مى‏ دانید آن کسى که هر امرى بر او نازل مى‏ شود کیست؟ مى‏ گفتند: تو هستى اى رسول خدا! آن‏گاه مى‏ فرمود: بله [ولى] آیا شب قدر بعد از من هم ادامه دارد؟ مى‏ گفتند: بله. مى‏ فرمود: آیا [در شب هاى قدر] بعد از من هم آن امر نازل مى‏ شود؟ مى‏ گفتند: بله. سپس مى‏ فرمود: بر چه کسى؟ مى‏ گفتند: نمى‏ دانیم. سپس آن حضرت از سر من [على] مى‏ گرفت (و دست را روى سر من قرار مى‏ داد) و مى‏ فرمود: اگر نمى‏ دانید بدانید، آن شخص پس از من این مرد است.
فرمود: پس آن گاه آن دو نفر همیشه این‏ گونه بودند که شب قدر را بعد از پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله به سبب هراسى که بر دل آن دو مى‏ افتاد، مى‏ شناختند.
و در جاى دیگر على علیه السلام فرمود: «به حقیقت‏ شب قدر در هر سال وجود دارد و امر سال در آن شب نازل مى‏ شود و به راستى براى آن امر صاحبان امرى است. عرضه شد آنان چه کسانى هستند؟ فرمود: «انا و احد عشر من صلبى ائمه محدثون؛ من و یازده [امام] از نسل من که [همه] امامانى محدث مى‏ باشند [که ملائکه را نمى‏ بینند ولى صداى آنها را مى‏ شنوند].»
و در برخى روایات آمده که خود ولایت على علیه السلام‏ و ائمه علیهم السلام‏ جزء تقدیرات آن شب است و دستور داده‏ اند که با مخالفان براى اثبات امامت و بقاى آن و زنده بودن مهدى علیه السلام به شب قدر استدلال کنید.آرى، بقاى شب قدر دلیل محکمى است‏ بر بقاى امامت و بقاى امامت اقتضا مى‏ کند حیات و زنده بودن مهدى علیه السلام را و حیات مهدى علیه السلام نشانه حیات مذهب پیشتاز و همیشه در صحنه تشیع است. لذا اسلام اصیل و قرآن تا ابد زنده است.
از اینجا روشن شد که شب قدر، یعنى شب ولایت و امامت و معناى روایاتى که شب قدر را به  فاطمه زهرا علیها السلام‏ تفسیر نموده است، روشن شد که حقیقت‏ شب قدر امامت و ولایت  است  و حقیقت ولایت و امامت زهراى مرضیه علیها السلام است.
۴٫ بخشش گناهان:
یکى دیگر از ویژگی هاى شب قدر بخشش گناهان و عفو عاصیان و مجرمان است، لذا باید تلاش نمود تا این فیض عظماى الهى شامل حال انسان شود. واى به حال انسانى که در شب قدر مورد غفران الهى قرار نگیرد؛ چنان که پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله مى‏ فرمود: «من ادرک لیله القدر فلم یغفر له فابعده الله؛ کسى که شب قدر را درک کند، پس بخشیده نشود [و مورد رحمت‏ بى‏ پایان الهى واقع نشود] پس خدا او را [از رحمت‏ خویش] دور مى‏  سازد.»
و در جاى دیگر فرمود: «من حرمها فقد حرم الخیر کله ولایحرم خیرها الا محروم؛ هرکس که از فیض شب قدر محروم گردد، از تمام خیرات محروم [و بى‏ نصیب] شده است و محروم نمى‏ ماند از [برکات و] خیرات شب قدر، مگر کسى که [با اعمال خویش] خود را محروم نموده باشد.»
لذا باید تلاش مضاعف نمود تا غفران الهى در این شب بخشش گناهان شامل حال انسان گردد.
پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله مى‏ فرمود: «من قام لیله القدر ایمانا واحتسابا، غفر له ما تقدم من ذنبه؛ کسى که در شب قدر به پاخیزد [و آن شب را] از روى ایمان و محاسبه [و اخلاص‏ بیدار باشد،] گناهان گذشته‏ اش بخشوده مى‏ شود.»
در بحارالانوار در ذیل این روایت اضافه شده: «من صلى لیله‏القدر ایمانا واحتسابا غفرالله ما تقدم من ذنبه؛ هرکس در شب‏ قدر، از روى ایمان و محاسبه [و اخلاص] نماز گزارد، خداوند گناهان گذشته او را مى‏ بخشد.»

جواد خرمی

حسین شمسی پور دهکردی

نظرتان را مطرح کنید

کُد امنیتی (به عدد وارد کنید) *

:) :D :P :)) =)) :O B-) X( :S :| :-S :( :(( :-* :x >:D< :-? :clap @};- >:) more »